ข้อเท็จจริงกองทุนน้ำมัน(2)

คอลัมน์ เมืองไทย25น.
ทวี มีเงิน

เมื่อ วานได้พูดถึงข้อดี ข้อเสีย หากจะชะลอการจัดเก็บเงินเข้ากองทุนน้ำมัน แต่สิ่งที่น่าเป็นห่วงทันทีที่นโยบายนี้ประกาศใช้ นั่นคือ จะทำให้ความแตกต่างระหว่างราคาน้ำมันเบนซิน 95 และ 91 กับน้ำมันแก๊สโซฮอล์ ที่รัฐส่งเสริม จะเหลือน้อยลงหรือไม่มีความแตกต่าง

เมื่อราคาน้ำมัน ทั้งสองประเภทเท่ากันเมื่อไหร่ คนก็จะหันกลับไปใช้น้ำมันเบนซินเหมือนเดิม นโยบายส่งเสริมให้ใช้พลังงานทดแทนก็ไม่มีความหมาย

อย่างไรก็ตาม ประเด็นที่น่าจะให้ความสำคัญไม่น้อยกว่าการชะลอหรือไม่ชะลอการจัดเก็บเงิน เข้ากองทุน นั่นคือ ทำอย่างไรที่จะ "บริหารจัดการ" กองทุนให้มีประสิทธิภาพ โปร่งใส ใช้เงินเป็นไปตามวัตถุประสงค์ ที่นอกเหนือจากจะใช้เพื่ออุดหนุนผู้ใช้ดีเซล แก๊สโซฮอล์ ไบโอดีเซลและใช้เพื่อการอนุรักษ์พลังงาน

ที่ผ่านมา "กองทุนน้ำมัน" กลายเป็น "ขุมทรัพย์" ของนักการเมืองที่แสวงหาประโยชน์ใส่ตัว โดยที่ชาวบ้านที่จ่ายเงินไม่รู้เรื่อง เป็นแหล่งทำมาหากินอันอุดมสมบูรณ์ของธุรกิจในเครือข่ายนักการเมือง ไม่ว่าจะเป็นบริษัทพีอาร์ บริษัทจัดอีเวนต์ บริษัทเอเยนซี่ที่พยายามสรรหากิจกรรมหน่อมแน้ม ทั้งที่เกี่ยวและไม่เกี่ยวพลังงานหาเงินเข้ากระเป๋าด้วยงบประมาณสูงๆ เกินจริง

ที่สำคัญส่วนใหญ่จะหนักไปทางสร้างภาพลักษณ์ให้รัฐมนตรีหรือ ผู้บริหารที่ดูแลงบเหล่านี้แต่ละปีโดนถลุงปีละนับร้อยๆ ล้านบาท โดยไม่มีการตรวจสอบว่าถูกต้องตามระเบียบหรือไม่ เพราะไม่ต้องผ่านความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรี จึงถลุงกันอย่างเมามัน แทนที่จะนำไปใช้ในสิ่งที่เป็นประโยชน์ด้านพลังงานจริงๆ อย่างเช่นเอาไปใช้ในการวิจัย การส่งเสริมพลังงานทดแทน พลังงานทางเลือกต่างๆ เพื่อประโยชน์ในอนาคต

ที่น่าเกลียดที่สุด นอกจากไม่ต้องผ่านมติที่ประชุมคณะรัฐมนตรีแล้ว ยังไม่ต้องถูกตรวจสอบจากสำนักงานคณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน ไม่ผ่านระบบของสำนักงบประมาณ เป็นแดนสนธยาที่ไม่มีใครกล้าเอื้อมมือไปแตะต้อง

อยากฝากรัฐมนตรี พิชัยว่า อย่าดูแค่การให้ประชาชนได้ใช้น้ำมันราคาถูกเท่านั้น แต่ต้องดูในมิติการบริหารจัดการกองทุนอย่างไรให้มีประสิทธิภาพ โปร่งใสตรงไปตรงมาด้วย